نام ژنریک: سیپروفلوکساسین
دوز: 250 و 500 میلی گرم
Cipromod®
|
قبل از شروع مصرف دارو، به دقت تمام مطالب این راهنما را مطالعه نمایید زیرا این راهنما شامل اطلاعات مهمی برای شما می باشد.
این راهنما را نزد خود نگه دارید. ممکن است مجدد به آن نیاز پیدا کنید.
چنانچه سوالات بیشتری داشتید از پزشک یا داروساز خود بپرسید.
این دارو تنها برای شما تجویز شده است آن را به دیگران ندهید ممکن است سبب آسیب رساندن به آن ها شود. حتی اگر نشانه های بیماری آن ها همانند نشانه های بیماری شما است.
اگر هرگونه عارضه ای مشاهده نمودید که در این برگه راهنما گزارش نشده بود، به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید.
|
در این برگه راهنما می خوانید
1ـ سیپرومُد® چیست و در چه مواردی استفاده می شود
2ـ قبل از مصرف سیپرومُد® چه مواردی را باید بدانید
3ـ نحوه مصرف سیپرومُد®
4ـ عوارض جانبی احتمالی
5ـ نحوه نگهداری سیپرومُد®
6ـ محتویات جعبه و سایر اطلاعات
1ـ سیپرومُد® چیست و در چه مواردی استفاده میشود
سیپرومُد® به گروهی از داروها به نام فلوروکینولونها تعلق دارد. فلوروکینولونها آنتیبیوتیکهایی هستند که باکتریها را از بین می برند.
سیپرومُد® در بزرگسالان برای درمان عفونت های باکتریایی زیر استفاده می شود:
- عفونت های دستگاه تنفسی
- عفونت های دستگاه ادراری و کلیه
- عفونت های اندام های شکمی، اندام های تناسلی در مردان و زنان
- عفونت های پوست و بافت نرم، استخوان و مفاصل
- سیاه زخم (استنشاقی و پوستی)
این دارو همچنین در کودکان و نوجوانان، به صورت بسیار محدود و فقط طبق نظر پزشک، برای درمان عفونت های باکتریایی زیر استفاده می شود:
- عفونت های استخوان و مفاصل در کودکان و نوجوانان
- عفونت هایی که باعث فیبروز کیستیک (موکوویسیدوز) در کودکان و نوجوانان میشوند.
این دارو نباید برای عفونت های باکتریایی خفیف یا خود به خود بهبود یابنده، یا برای درمان عفونت های غیر باکتریایی استفاده شود.
- قبل از مصرف چه مواردی را باید بدانید
سیپرومُد® را مصرف نکنید اگر:
- به سیپروفلوکساسین، کینولونهای دیگر، یا هر یک از مواد تشکیلدهنده دیگر این دارو حساسیت دارید.
- در حال مصرف تیزانیدین (دارویی که برای درمان اسپاسم عضلانی استفاده میشود) هستید.
احتیاط ویژه در مصرف دارو
شما نباید از آنتی بیوتیک های فلوروکینولون/کینولون، از جمله سیپروفلوکساسین، استفاده کنید اگر در گذشته هنگام مصرف کینولون یا فلوروکینولون دچار عوارض جانبی جدی شده اید. در این شرایط، باید در اسرع وقت به پزشک خود اطلاع دهید.
- اگر تا به حال مشکلات کلیوی داشته اید، زیرا ممکن است نیاز به تنظیم دوز درمانی شما باشد.
- اگر از صرع یا سایر بیماری های عصبی رنج می برید.
- اگر سابقه مشکلات تاندون در طول درمان قبلی با آنتیبیوتیکهایی مانند سیپرومُد® دارید.
- اگر دیابت دارید، زیرا ممکن است با خطر هیپوگلیسمی (کاهش قند خون) با سیپرومُد® مواجه شوید.
- اگر میاستنی گراویس (نوعی ضعف عضلانی) دارید، زیرا علائم ممکن است تشدید شوند.
- اگر مشکلات قلبی دارید.
هنگام استفاده از سیپرومُد® باید احتیاط کرد، اگر:
- با فاصله زمانی طولانی QT (که در نوار قلب، ثبت الکتریکی قلب، دیده می شود) متولد شده اید یا سابقه خانوادگی آن را دارید.
- عدم تعادل نمک در خون دارید (به خصوص سطح پایین پتاسیم یا منیزیم در خون).
- ضربان قلب بسیار کندی دارید (برادیکاردی نامیده میشود).
- قلب ضعیفی دارید (نارسایی قلبی).
- سابقه حمله قلبی (انفارکتوس میوکارد) دارید.
- خانم هستید یا مسن هستید.
- یا سایر داروهایی را مصرف می کنید که منجر به تغییرات غیرطبیعی ECG می شوند.
- اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان به کمبود گلوکز-۶-فسفات دهیدروژناز (G6PD) مبتلا هستید، زیرا ممکن است با خطر کم خونی با سیپرومُد® مواجه شوید.
- اگر تشخیص آنوریسم یا “برجستگی” در یک رگ خونی بزرگ (آنوریسم آئورت یا آنوریسم عروق محیطی بزرگ) برای شما تشخیص داده شده است.
- اگر قبلاً دچار دیسکسیون آئورت (پارگی در دیواره آئورت) شده اید.
- اگر نارسایی دریچه های قلب (پس زدن دریچه قلب) برای شما تشخیص داده شده است.
- اگر سابقه خانوادگی آنوریسم یا دیسکسیون آئورت یا بیماری مادرزادی دریچه قلب، یا سایر عوامل خطر یا شرایط مستعد کننده دارید (مانند اختلالات بافت همبند مانند سندرم مارفان، یا سندرم اهلرز-دنلوس، سندرم ترنر، سندرم شوگرن [یک بیماری خودایمنی التهابی]، یا اختلالات عروقی مانند آرتریت تاکایاسو، آرتریت سلول غول پیکر، بیماری بهجت، فشار خون بالا، یا آترواسکلروز شناخته شده، آرتریت روماتوئید [یک بیماری مفاصل] یا اندوکاردیت [عفونت قلب]).
اگر درد ناگهانی و شدید در شکم، قفسه سینه یا پشت احساس کردید که میتواند علائم آنوریسم و دیسکسیون آئورت باشد، فوراً به اورژانس مراجعه کنید. خطر ممکن است در صورت درمان با کورتیکواستروئیدهای سیستمیک افزایش یابد.
- اگر شروع ناگهانی تنگی نفس را تجربه کردید، به خصوص هنگام دراز کشیدن صاف در تخت، یا متوجه تورم در مچ پا، پاها یا شکم خود شدید، یا تپش قلب جدیدی (احساس ضربان سریع یا نامنظم قلب) داشتید، باید فوراً به پزشک اطلاع دهید.
برای درمان برخی از عفونتهای ناحیه تناسلی، پزشک شما میتواند علاوه بر سیپرومُد® ، آنتیبیوتیک دیگری نیز تجویز کند.
اگر هر یک از این شرایط را دارید، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید.
هنگام مصرف سیپرومُد®
در صورت بروز هر یک از موارد زیر هنگام مصرف سیپرومُد® ، فوراً به پزشک خود اطلاع دهید. پزشک تصمیم خواهد گرفت که آیا درمان با سیپرومُد® باید قطع شود یا خیر.
- واکنش آلرژیک شدید و ناگهانی (واکنش/شوک آنافیلاکسی، آنژیو-ادم). حتی با اولین دوز، احتمال کمی وجود دارد که دچار یک واکنش آلرژیک شدید با علائم زیر شوید: گرفتگی در قفسه سینه، درد قفسه سینه، تنگی نفس، احساس سرگیجه، تهوع یا غش کردن، یا احساس سرگیجه هنگام ایستادن. اگر این اتفاق افتاد، مصرف سیپرومُد® را قطع کرده و فوراً با پزشک یا اورژانس تماس بگیرید.
- عوارض جانبی جدی طولانی مدت، ناتوان کننده و بالقوه غیرقابل برگشت.
داروهای آنتی بیوتیکی فلوروکینولون/کینولون، از جمله سیپرومُد® ، با عوارض جانبی نادر اما جدی همراه بوده اند که برخی از آنها طولانی مدت (چند ماه یا سال)، ناتوان کننده یا بالقوه غیرقابل برگشت هستند. این عوارض شامل درد تاندون، عضلات و مفاصل اندامهای فوقانی و تحتانی، مشکل در راه رفتن، احساسات غیرطبیعی مانند سوزن سوزن شدن، گزگز، مورمور شدن، بیحسی یا سوزش (پارستزی)، اختلالات حسی از جمله اختلال در بینایی، چشایی و بویایی، و اثرات روانی شود.
این دارو ممکن است باعث اسهال (حتی هفتهها پس از قطع مصرف) شود.
اگر اسهال شدید شد، یا در آن خون یا مخاط دیدید، به هیچ وجه سرخود از داروهای ضد اسهال (مثل لوپرامید یا دیفنوکسیلات) استفاده نکنید. این داروها حرکت روده را کند میکنند و در صورتی که اسهال ناشی از عفونت خاص (مانند کلستریدیوم دیفیسیل) باشد، سمی که باکتری تولید میکند در روده میماند و میتواند کشنده باشد. بلافاصله باید با پزشک مشورت کنید.
- مراقبتهای کبدی و چشمی- در صورت بروز علائم آسیب کبدی (مانند زردی پوست یا چشم، ادرار تیره، خارش شدید یا درد شکم) فوراً به پزشک اطلاع دهید.- هرگونه اختلال در بینایی نیز باید سریعاً توسط متخصص چشم بررسی شود
- خطر کاهش مقاومت به عفونت- این دارو گاهی میتواند گلبولهای سفید خون را کاهش دهد (آگرانولوسیتوز). اگر در حین درمان بیدلیل تب کردید، دچار گلودرد شدید، یا حال عمومی شما به ناگهان بد شد، نباید منتظر بمانید؛ سریعاً به پزشک مراجعه کنید تا آزمایش خون گرفته شود.
- حساسیت به نور (Photosensitivity)- پوست شما در طول مصرف این دارو نسبت به نور خورشید و اشعه UV (مثل سولاریوم) بسیار حساس میشود.- توصیه: تا حد امکان از آفتاب شدید دوری کنید و اگر بیرون میروید از پوشش کامل و ضدآفتاب استفاده کنید، چون احتمال آفتابسوختگی شدید بسیار بالاست.
تداخل با سایر داروها
اگر در حال حاضر، هر داروی دیگری را مصرف کنید، یا اخیراً مصرف کرده اید به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید.
اگر تیزانیدین مصرف می کنید، این دارو را مصرف نکنید.
داروهای زیر ممکن است بر نحوه عملکرد سیپرومُد® تأثیر بگذارند، یا سیپرومُد® ممکن است بر نحوه عملکرد آنها تأثیر بگذارد.
- آنتاگونیستهای ویتامین K (مانند وارفارین، آسِنوکومارول، فن پروکومون یا فلوئیندیون) یا سایر داروهای ضد انعقاد خوراکی (برای رقیق کردن خون)
- تئوفیلین (برای مشکلات تنفسی)
- فنیتوئین (برای صرع)
- پروبنسید (برای نقرس)
- روپینیرول (برای بیماری پارکینسون)
- متوترکسات (برای انواع خاصی از سرطان، پسوریازیس، آرتریت روماتوئید)
- تیزانیدین (برای اسپاستیسیتی عضلانی در ام اس)
- اولانزاپین (یک داروی ضد روان پریشی)
- کلوزاپین (یک داروی ضد روان پریشی)
- متوکلوپرامید (برای حالت تهوع و استفراغ)
- سیکلوسپورین (برای بیماریهای پوستی، آرتریت روماتوئید و در پیوند عضو)
- سایر داروهایی که میتوانند ریتم قلب شما را تغییر دهند: داروهایی که متعلق به گروه ضد آریتمی ها هستند (مانند کینیدین، هیدروکینیدین، دیزوپیرامید، آمیودارون، سوتالول، دوفتیلید، ایبوتیلید)، داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای، برخی داروهای ضد میکروبی (که متعلق به گروه ماکرولیدها هستند)، برخی داروهای ضد روان پریشی.
- زولپیدم (برای اختلالات خواب)
مصرف دارو همراه با غذا و نوشیدنی
- می توانید این دارو را را با یا بدون غذا مصرف کنید.
- از نوشیدن شیر یا مصرف لبنیات (مانند شیر یا ماست) یا آب پرتقال غنی شده با کلسیم همزمان با مصرف این دارو خودداری کنید، زیرا ممکن است جذب سیپرومُد® را کاهش دهد.
بارداری و شیردهی
- اگر باردار هستید یا فکر می کنید ممکن است باردار باشید یا قصد باردار شدن دارید یا در دوران شیردهی هستسد قبل از مصرف این دارو با پزشک یا داروساز خود مشورت کنید.
- مطالعات حیوانی هیچ اثر مضر در رابطه با رشد سمی جنین را نشان نداده اند. با این حال، در موارد استثنایی، آسیب شدید به غضروف مفاصل در حیوانات نا بالغ مشاهده شده است. بنابراین، درمان کودکان و نوجوانان تنها در صورتی انجام می شود که مزایای درمان بر خطر غلبه کند.
- سیپرومُد® نباید در دوران بارداری مصرف شود، زیرا ایمنی آن در زنان باردار به طور کافی اثبات نشده است.
- سیپرومُد® وارد شیر مادر می شود. به دلیل خطر آسیب به غضروف مفاصل در نوزادان، نباید در دوران شیردهی از سیپرومُد® استفاده کرد.
رانندگی و استفاده از ماشین آلات
این دارو ممکن است توانایی شما در رانندگی و استفاده از ماشین آلات را مختل کند، زیرا می تواند باعث سرگیجه، خواب آلودگی یا کاهش هوشیاری شود. عوارض جانبی مانند این می تواند بر تمرکز و توانایی واکنش شما تأثیر بگذارد. اگر این اتفاق افتاد، رانندگی نکنید و از ماشین آلات استفاده نکنید.
3ـ نحوه مصرف سیپرومُد®
همیشه این دارو را دقیقاً همانطور که پزشک یا داروساز شما گفته است، مصرف کنید. در صورت عدم اطمینان، با پزشک یا داروساز خود مشورت کنید.
اطلاعات مهم در مورد دوز مصرفی
- پزشک شما به شما خواهد گفت که چه مقدار سیپرومُد® باید مصرف کنید و برای چه مدتی.
- دوز مصرفی بستگی به نوع عفونت و شدت آن دارد.
- این دارو را به کودکان و نوجوانان ندهید مگر اینکه برای موارد خاص ذکر شده در بالا باشد.
روش مصرف
- قرص ها را به طور کامل همراه با مقدار زیادی مایعات قورت دهید.
- قرص ها را نجوید.
- قرص ها را خرد یا نصف نکنید.
- قرص ها را تقریباً هر روز در ساعت مشخصی مصرف کنید.
- می توانید این دارو را را با یا بدون غذا مصرف کنید.
اگر سیپرومُد® را بیش از حد مصرف کردید
- در صورت مصرف بیش از حد دارو، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید. در صورت امکان، دارو را با خود ببرید.
- در صورت مصرف بیش از حد دارو، ممکن است احساس سرگیجه، گیجی، لرزش یا تشنج داشته باشید. همچنین ممکن است دچار مشکل تنفس شوید یا احساس ناخوشی کنید.
اگر مصرف یک دوز سیپرومُد® را فراموش کردید
- سعی کنید دارو را هر روز در ساعت مشخصی مصرف کنید.
- اگر دوزی را فراموش کردید، به محض یادآوری آن را مصرف کنید، مگر اینکه تقریباً زمان دوز بعدی فرا رسیده باشد.
- برای جبران دوز فراموش شده، دوز دو برابر مصرف نکنید.
اگر مصرف را قطع کردید
- مهم است که دوره درمان را کامل کنید، حتی اگر بعد از چند روز احساس بهتری پیدا کردید. اگر زودتر از موعد این دارو را قطع کنید، ممکن است عفونت شما به طور کامل درمان نشود و باکتری ها نسبت به این دارو مقاوم شوند.
4- عوارض جانبی احتمالی
مانند تمام داروها، سیپرومُد® نیز میتواند عوارض جانبی داشته باشد، اگرچه همه افراد به آن ها مبتلا نمیشوند.
اگر هر یک از عوارض جانبی جدی زیر را مشاهده کردید:
مصرف سیپرومُد® را قطع کرده و فوراً با پزشک خود تماس بگیرید تا درمان آنتی بیوتیکی دیگری را در نظر بگیرد،
شایع (ممکن است تا 1 نفر از هر 10 نفر را تحت تأثیر قرار دهد):
- تهوع، اسهال
- درد مفاصل و التهاب مفاصل در کودکان
غیر شایع (ممکن است تا 1 نفر از هر 100 نفر را تحت تأثیر قرار دهد):
- عفونت های قارچی ثانویه
- غلظت بالای ائوزینوفیلها، نوعی گلبول سفید خون
- کاهش اشتها (بی اشتهایی)
- بیش فعالی یا هیجان زدگی
- سردرد، سرگیجه، مشکلات خواب، یا اختلالات چشایی
- استفراغ، درد شکم، مشکلات گوارشی مانند ناراحتی معده (سوء هاضمه/سوزش سر دل)، یا نفخ
- افزایش مقادیر برخی مواد در خون (ترانس آمینازها و/یا بیلی روبین)
- بثورات پوستی، خارش، یا کهیر
- درد مفاصل در بزرگسالان
- عملکرد ضعیف کلیه
- درد در عضلات و استخوان ها، احساس ناخوشی (خستگی)، یا تب
- افزایش آلکالین فسفاتاز خون (یک ماده خاص در خون)
نادر (ممکن است تا 1 نفر از هر 1000 نفر را تحت تأثیر قرار دهد):
- موارد واکنش های دارویی طولانی مدت (تا ماه ها یا سال ها) یا دائمی، با آنتیبیوتیک های کینولون و فلوروکینولون مرتبط بوده اند. اینها ممکن است شامل التهاب تاندون، پارگی تاندون، درد مفاصل، درد در اندام ها، مشکل در راه رفتن، احساسات غیرطبیعی مانند سوزن سوزن شدن، گزگز، سوزش، بیحسی یا درد (نوروپاتی)، خستگی، اختلالات خواب، اختلال حافظه، اثرات بر سلامت روان که ممکن است شامل اضطراب، حملات پانیک، گیجی، یا افسردگی باشد، و همچنین اختلال در شنوایی، بینایی، چشایی و بویایی باشد. هیچ دارویی که برای درمان علائم عوارض جانبی طولانی مدت یا ناتوان کننده مرتبط با فلوروکینولونها مؤثر باشد، وجود ندارد. در صورت داشتن این علایم سریعا به اورژانس مراجعه کنید.
- درد عضلانی، التهاب مفاصل، افزایش تون عضلانی و گرفتگی عضلات
- التهاب روده (کولیت) مرتبط با مصرف آنتی بیوتیک (در موارد بسیار نادر می تواند کشنده باشد)
- تغییرات در شمارش سلول های خونی (لوکوسیتوز، لکوپنی، نوتروپنی، کمخونی)؛ افزایش یا کاهش مقدار فاکتور انعقادی خون (ترومبوسیتها)
- واکنش آلرژیک، تورم (ادم)، یا تورم سریع پوست و غشاهای مخاطی (آنژیوادم) (به بخش 2: هشدارها و اقدامات احتیاطی مراجعه کنید)
- افزایش قند خون (هیپرگلیسمی)
- کاهش قند خون (هیپوگلیسمی)
- گیجی، سردرگمی، واکنش های اضطرابی، رویاهای عجیب، افسردگی (که میتواند منجر به افکار خودکشی، اقدام به خودکشی، یا خودکشی کامل شود) یا توهم
- سوزن سوزن شدن، حساسیت غیر معمول به محرک های حواس، کاهش حساسیت پوست، لرزش، یا گیجی
- مشکلات بینایی از جمله دوبینی
- وزوز گوش، کاهش شنوایی، اختلال شنوایی
- ضربان سریع قلب (تاکیکاردی)
- اتساع عروق خونی (وازودیلاسیون)، فشار خون پایین، یا غش
- تنگی نفس، شامل علائم آسم
- اختلالات کبدی، زردی (یرقان انسدادی)، یا هپاتیت
- حساسیت به نور
- نارسایی کلیه، وجود خون یا کریستال در ادرار، التهاب دستگاه ادراری
- احتباس مایعات یا تعریق بیش از حد
- افزایش سطح آنزیم آمیلاز
بسیار نادر (ممکن است تا 1 نفر از هر 10,000 نفر را تحت تأثیر قرار دهد):
- واکنش آلرژیک شدید، ناگهانی با علائمی مانند گرفتگی در قفسه سینه، احساس سرگیجه، تهوع یا غش، یا تجربه سرگیجه هنگام ایستادن (واکنش/شوک آنافیلاکتیک) . در صورت داشتن این علایم سریعا به اورژانس مراجعه کنید.
- ضعف عضلانی، التهاب تاندونها که میتواند منجر به پارگی تاندون شود، به ویژه تاندون بزرگ پشت مچ پا (تاندون آشیل) در صورت داشتن این علایم سریعا به اورژانس مراجعه کنید.
- بثورات پوستی شدید و تهدید کننده زندگی، معمولاً به صورت تاول یا زخم در دهان، گلو، بینی، چشم ها و سایر غشاهای مخاطی مانند دستگاه تناسلی که ممکن است به تاول گسترده یا پوسته ریزی پوست پیشرفت کند (سندرم استیونز-جانسون، نکروز اپیدرمال سمی). در صورت داشتن این علایم سریعا به اورژانس مراجعه کنید.
- نوع خاصی از کاهش شمارش گلبول های قرمز خون (کم خونی همولیتیک)، افت خطرناک در یک نوع گلبول سفید خون (آگرانولوسیتوز)، افت در تعداد گلبول های قرمز و سفید خون و پلاکت ها (پان سیتوپنی)، که می تواند کشنده باشد، سرکوب مغز استخوان (که همچنین می تواند کشنده باشد).
- واکنش های آلرژیک موسوم به واکنش شبه بیماری سرم
- اختلالات روانی (واکنش های روان پریشانه که ممکن است منجر به افکار خودکشی، اقدام به خودکشی یا خودکشی کامل شود)
- میگرن، اختلال در هماهنگی حرکات، راه رفتن ناپایدار (اختلال در راه رفتن)، اختلال حس بویایی، فشار داخل جمجمه (فشار داخل جمجمه و سودوتومور سربری)
- تغییرات رنگی در دید
- التهاب دیواره رگ های خونی (واسکولیت)
- پانکراتیت (التهاب لوزالمعده)
- مرگ سلول های کبدی (نکروز کبدی) که به ندرت منجر به نارسایی کبدی تهدید کننده حیات می شود
- خونریزی های نقطه ای کوچک زیر پوست (پتشی)، انواع مختلف جوش یا بثورات پوستی
- بدتر شدن علائم میاستنی گراویس
نامشخص (فراوانی را نمی توان از داده های موجود تخمین زد)
- احساسات غیر معمول درد، سوزش، گزگز، بی حسی یا ضعف عضلانی در اندام ها (نوروپاتی)
- واکنش دارویی که باعث بثورات پوستی، تب، التهاب اندام های داخلی، ناهنجاری های خونی و بیماری سیستمیک میشود (DRESS سندرم واکنش دارویی با ائوزینوفیلی و علائم سیستمیک، AGEP پوسچولوز اگزانتوماتوز عمومی حاد). در صورت داشتن این علایم سریعا به اورژانس مراجعه کنید.
- ریتم غیرطبیعی و سریع قلب، آریتمی قلبی تهدید کننده حیات، تغییر در ریتم قلب (که طولانی شدن فاصله QT نامیده می شود و در نوار قلب (ECG) دیده می شود، فعالیت الکتریکی قلب)
- تأثیر بر لخته شدن خون (در بیمارانی که با آنتاگونیستهای ویتامین K درمان می شوند)
- احساس هیجان شدید (مانیا) یا احساس خوش بینی زیاد و فعالیت بیش از حد (هیپومانیا).
- سندرم مرتبط با دفع نامناسب آب و سطوح پایین سدیم (SIADH)
- از دست دادن هوشیاری ناشی از کاهش شدید قند خون (کما ناشی از هیپوگلیسمی)
- درد قفسه سینه، که می تواند نشانه ای از یک واکنش آلرژیک بالقوه جدی به نام سندرم کوونیس (Kounis syndrome) باشد.
عوارض جانبی دیگر شامل موارد زیر است:
- افزایش سطح قند خون شما (هیپرگلیسمی) یا کاهش سطح قند خون شما که منجر به کما می شود (هیپوگلیسمی). این موضوع برای افرادی که دیابت دارند، اهمیت دارد.
- موارد بزرگ شدن و ضعیف شدن دیواره آئورت یا پارگی دیواره آئورت (آنوریسم و دیسکسیون)، که ممکن است منجر به پارگی و مرگ شود، و نارسایی دریچههای قلب در بیمارانی که فلوروکینولونها را دریافت میکنند، گزارش شده است.
عوارض جانبی جدی
اگر متوجه هر یک از عوارض جانبی جدی زیر شدید، مصرف دارو را قطع کرده و فوراً با پزشک خود تماس بگیرید یا به نزدیکترین بیمارستان مراجعه کنید:
- واکنش آلرژیک، واکنش آنافیلاکتیک شدید
علائم ممکن است شامل بثورات پوستی، خارش، تب، تورم صورت، لب ها، زبان یا گلو، مشکل در تنفس یا شوک باشد.
به ویژه تاندون آشیل، اما سایر تاندونها نیز ممکن است تحت تأثیر قرار گیرند. این عارضه می تواند در 48 ساعت اول درمان رخ دهد و حتی تا چند ماه پس از قطع درمان نیز ممکن است رخ دهد.
مانند تاول، پوستهریزی یا بثورات همراه با تب. این ها ممکن است نشانه هایی از واکنش های شدید پوستی مانند سندرم استیونز-جانسون یا نکروز اپیدرمال سمی باشند.
مانند تشنج، گیجی، توهم، افسردگی، اضطراب، مشکلات خواب یا افکار خودکشی.
علائم ممکن است شامل درد، سوزش، گزگز، بیحسی یا ضعف باشد.
به ویژه اگر حاوی خون یا مخاط باشد، که ممکن است نشان دهنده التهاب روده (کولیت پسودوممبرانو) باشد.
علائم ممکن است شامل زرد شدن پوست یا چشم ها، ادرار تیره، مدفوع کمرنگ یا درد شکم باشد.
شامل ضربان نامنظم قلب، تپش قلب، غش یا ناراحتی قفسه سینه.
به ویژه در بیماران دیابتی. علائم قند خون پایین شامل احساس لرزش، تعریق و گیجی است. علائم قند خون بالا شامل افزایش تشنگی، تکرر ادرار و خستگی است.
اگر ناگهان درد شدید در قفسه سینه، شکم یا پشت داشتید، فوراً کمک اورژانسی بخواهید.
اگر هر گونه عارضه جانبی را تجربه کردید، با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید. این شامل هر گونه عارضه جانبی احتمالی که در این بروشور ذکر نشده است نیز میشود.
گزارش عوارض جانبی
اگر به عوارض جانبی که در این برگه راهنما به آن اشاره نشده است مبتلا شدید، به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید. همچنین جهت گزارش عوارض جانبی با شماره تلفن 88174745-021 تماس حاصل فرمایید و یا گزارش خود را به ایمیل adr@modavaco.com ارسال کنید. با گزارش عوارض جانبی؛ شما می توانید به ایمن بودن دارو کمک کنید.
5ـ نحوه نگهداری سیپرومُد®
دور از دسترس و دید کودکان نگهداری شود.
دارو را در دمای زیر25 درجه سانتی گراد، به دور از نور و رطوبت نگهداری کنید.
دارو پس از تاریخ انقضای اشاره شده بر روی بسته بندی و بلیستر استفاده نشود. تاریخ انقضاء به آخرین روز ماه اشاره دارد.
دارو در بسته بندی اصلی نگه داری کنید.
6ـ محتوای جعبه و سایر اطلاعات
ماده موثره این دارو، سیپروفلوکساسین (به صورت هیدروکلراید) می باشد.
قرص های روکشدار سیپرومُد® 250 و 500 میلی گرم حاوی 250 و 500 میلی سیپروفلوکساسین (به صورت هیدروکلراید) می باشند.
AW596.01
Reference: https://www.medicines.org.uk/emc/files/pil.4341
ساخت: شرکت داروسازی مداوا